
Na de geslaagde vernissage van de fototentoonstelling “Faces & Faceless in Bangladesh” van Raziv A. organiseert de UAB een tweede kans om kennis te maken met het prachtige werk van deze fotograaf.
Graag nodigen wij op zaterdag 13 februari 2010 alle pers, publiek en partners van de UAB uit in de Volkstraat 50 op het Antwerpse zuid voor een woordje uitleg bij het werk van Raziv en het thema “Faces and Faceless in Bangladesh”.
Zaterdag 13 februari 2010 om 14u
Universiteit voor het Algemeen Belang vzw
Volkstraat 50
2000 Antwerpen
De tentoonstelling “Faces & Faceless in Bangladesh” loopt nog tem 5 maart 2010.
De UAB en deze tentoonstelling zijn geopend elke woensdag en zaterdag van 10-17u.
Meer info over de inhoud van de tentoonstelling en een verslag van de vernissage vindt u in voorgaande berichten.
Geen betere gastvrouw dan de UAB voor deze intrigerende fototentoonstelling van Raziv Ahasan. De tentoonstelling werd op 8 januari 2010 ingeleid door Luc Janssens, met ook een woord van de kunstenaar zelf. Ze werd verdiept omschreven in een essay van Nezha Haffou, hieronder samengevat door Ruth Loos.
Raziv Ahasan, recent geïmmigreerd naar België, selecteerde zwart-wit foto’s uit de periode 1996-2006, beelden die verhalen over mensen uit zijn geboortestad Mymensigh in Bangladesh. De foto’s worden nu getoond in een nieuwe context, ‘Vlaanderen’, en hebben volledig ‘recht van spreken’ in de unieke context van de UAB. Het is hier dat er nieuwe interpretaties kunnen ontstaan. Zoals Luc Janssens het mooi verwoordde : fotografie kan je niet langer reduceren tot één bepaalde reflectie op de realiteit.
Nezha Haffou hanteert in haar essay zowel descriptieve, narratief-informatieve als esthetische omschrijvingen van de foto’s waarin zichtbaar wordt hoe de fotograaf zijn concrete beelden een universeel karakter weet te verlenen. Ze voegt daarbij haar eigen inzichten.
Ahasan fotografeert van heel nabij, letterlijk en figuurlijk. Het is een nabijheid die een intersubjectief karakter heeft. Naast familie, ouders, vrienden, vrouw, kinderen portretteert hij ook daklozen, mensen uit de anonimiteit, ‘gezichtslozen’. In zijn foto’s hebben ze wél een gezicht, een gezicht met een indringende waardigheid. Zijn ‘modellen’ lijken aan te voelen dat hij hen zal portretteren als volle subjecten. De betrokkenheid van de fotograaf getuigt van een sterk interrelationele benadering.
De tentoonstelling presenteert themata als het (collectieve) geheugen, overdracht tussen generaties, (het ontberen van) scholing, armoede, ouderdom, eenzaamheid, anonimiteit, economische ongelijkheid, prostitutie, de stad. Ze verhaalt ook over liefde, zorg, moeders, over wie de echte godinnen zijn… De foto’s tezamen componeren een beeldverhaal van de stad, waarbij elke foto op zich een specifieke inhoud en esthetische kracht heeft. De foto als artistiek object wordt hier meer dan louter een onderwerp van uitwisselling. Het is alsof de foto’s zelf levend worden om hun verhalen te delen met die van de toeschouwer.
Met deze tentoonstelling hernieuwde de fotograaf naast ‘onze’ betrokkenheid op de zonet vermelde themata, ook zijn eigen betrokkenheid. Hij zal hiermee zijn artistieke weg vervolgen, negotiërend tussen lokale en globale inzichten.
Wanneer mensen het samenleven onmenselijk hebben gemaakt en in de loopgraven van onze wereldeconomie elke dag tienduizenden omkomen en honderdduizenden hun bestaan verliezen….Dan groeit onstuitbaar het verzet en is daar de onuitroeibare wil om de samenleving menselijk te maken, want WE WETEN DAT HET BETER KAN…Dan zoeken we naar uitwegen, dan komen allerlei bewegingen op voor alternatieven, we beginnen een wereld op te bouwen zoals wij die willen. Op de hele planeet verenigen we ons in de Beweging voor een Menselijke Samenleving.
Van overal reizen afgevaardigden naar het eiland Pala om het verhaal en het programma van de goede samenleving te schrijven, met een economie die eindelijk van ons is, die de aarde geen geweld aandoet en waarvan de welvaart eerlijk verdeeld raakt, met een mondiale sociale zekerheid en een aardegebruiksrecht voor iedereen.
Aan al wie beweert dat het nastreven van utopieën gevaarlijk is, antwoorden we: ‘Hadden we dan geen welvaartsstaten moeten afdwingen? Of geen gelijke rechten voor man en vrouw? Wij hebben de vrijheid om ons leven te verbeteren.’
19uur: opendeur
20-22uur: LEZING
UAB vzw
Volkstraat 50
2000 Antwerpen
Vrijdagavond de 13e onderhield Maarten Desmet een veertigtal UABers en sympathisanten met het verslag van zijn avonturen in Bhutan, het laatste Boeddhistische Koninkrijk in de Himalaya.
De tentoonstelling over Bhutan in de UAB is nog tot 6 januari te bezoeken op afspraak.
Uab-er Maarten Desmet verbleef en werkte 2 maanden in Bhutan, het laatste Boeddhistische koninkrijk in de Himalaya. Als masterstudent architectuur deed hij onderzoek naar de verstedelijking in Bhutan en deed een voorstel voor het densifiëren van de hoofdstad Thimphu. Voor de UAB hield hij het concept van Bruto Nationaal Geluk of Gross National Happiness in de gaten en brengt hier vrijdagavond uitgebreid verslag van uit.
19u open deur
20u reisverslag
Universiteit voor het Algemeen Belang vzw
Volkstraat 50
2000 Antwerpen
Deelname is gratis, maar breng ons op de hoogte van je komst.
info@universiteitalgemeenbelang.be
© 2006 Universiteit voor het Algemeen Belang