‘Construir un mundo en el que caben todos los mundos’

We live in a ‘civilizational crisis’, according to my friends in the World Social Forum. But what does it mean? What civilization are they talking about? And what is this crisis? Is this concept of any use in Western Europe? Is it something more than an easy escape out of a problem for which we have no solution? Is it more than a band-aid to the bleeding wound of our lack of alternatives? Is it of any help to the failing dynamics of the left? Is it useful to find innovative ways out of our sleeping existence?

The ‘civilizational crisis’ certainly is not a new concept. But it is being used again in Latin America, in South-Asia and in the alterglobalization movement. I think it can most probably help to see how grassroots movements and academia are inventing new discourses and practices that can be a step in the right direction, out of the impasse.
But in order to participate, we first have to know what the concept means, how it is interpreted and how it can be used.

Van 6 tot 11 februari 2011 vond in Dakar, Senegal het tweede Sociaal Forum in Afrika plaats. Het eerste was vier jaar geleden in Nairobi. Twee jaar geleden verhuisde het Forum opnieuw naar Brazilië en werd er vergaderd in Belem, met bijzondere aandacht voor het Amazonegebied. Dit jaar ging de aandacht uiteraard naar Afrika, naar de revoluties in Tunesië en Egypte, maar ook naar de grote problemen van de klimaatverandering en de migratie. Dit Forum vond precies tien jaar na het allereerste Forum in Porto Alegre plaats.